Oh jeee, het heeft weer gesneeuwd, en de verkeers info klinkt ook niet echt lekker. Nou gelukkig zijn we op tijd, de vlucht vertrekt pas om 13.40 uur dus we hebben nog even. Normaal rijden we in 1 uur naar Schiphol, maar omdat de weg (ook de snelweg) er slecht aan toe was kon je niet harder dan 70/80 km, maar je hebt altijd van die malloten die harder denken te kunnen, nou ze doen maar! De mannen hebben de auto op P3 geparkeerd en wij vrouwen zijn vast de koffers gaan afgeven. Nu zullen diegene die ons kennen afvragen mannen……. ja Andre was mee om Cindy uit te zwaaien. Even lekker koffie gedronken en zijn toen op ons gemak naar de gate gelopen en onderweg nog even wat tijdschriften en boeken gescoord.
We hebben hem gehad hoor de TOTAL BODYSCAN, klinkt heel belovend maar wij ach het valt reuze mee. Je staat een soort glazen hokje waar je met je armen even omhoog staat dan draait de deur een keer om je heen en is het klaar. Even wachten op de beelden, die kan je trouwens zelf ook zien, je moet je het zo voorstellen: je zie een soort animatie lichaam dus een soort tekening en daar zie je dan een (bij mij geel blokje) vierkantje op een lichaamsdeel bij mij linkerschouder, alsof ik daar iets zou verstoppen!! Na de scan wordt je ook nog gefouilleerd, gelukkig hadden we niets geks bij ons dus waren we goedgekeurd.
Uiteindelijk zijn we met 3 kwartier vertragen vertrokken. De vertraging kwam door de transit passagiers (25) die nog op deze vlucht mee moesten en ook nog de hele security check moesten ondergaan. Het was een redelijk rustige vlucht met een aardige crew en natuurlijk de befaamde “chicken of pasta” vraag kwam weer voorbij. Moet eerlijk toegeven dat deze keer de pasta niet slecht was, geen culinair hoogstandje. Uiteindelijk landen we op Orlando airport 15 minuten later op schema tijd, dus dat viel alles mee.
Heb je de uitgebreide security op Schiphol gehad, dan ben je er nog niet hoor, in Orlando kunnen ze er ook wat van. Eerst tassen e.d door de scan en natuurlijk schoenen uit, riemen af. Douane was deze keer zo gepiept, we hadden een zeer vriendelijke officer, al die keren dat we naar de US of A zijn geweest hebben we dit niet eerder op deze manier meegemaakt! Op naar de koffers, dat is snel dachten we, maar niets is minder waar……eerst koffers weer door een security check en dan kan je ze weer ophalen van een andere band. Tot de koffer security check heeft het nog geen uur geduurd, wij al heel blij dat alles zo snel ging! Uiteindelijk moesten we nog ruim een half uur op de koffers wachten. Op naar Alamo waar we de auto hebben gehuurd, oeps hier ook een rij en niet zo veel balie’s open. Ok dan kan er nog wel even bij bij deze lange dag. Voor het eerst een extra gedaan en wel de Tollpass voor $ 2,50 per dag, geen gedoe met kwartjes en gewoon bij elk poortje zo kunnen doorrijden. Op naar de auto Midsize SUV, nou er stond er maar 1, een bruine KIA die we alle 3 maar niets vonden. Even een medewerker van Alamo gevraagd of dit alles was, dat was zo maar in een andere rij stonden ook nog een aantal auto’s waar we uit konden kiezen. Op dit moment weten we dat we voor een Dodge hebben gekozen, maar welk type daar komen we nog even op terug, met foto.
Zo nog even een stukje rijden en dan zijn we in ons “huis” voor de komende weken. Oh ja we hebben natuurlijk wel wat levensbehoeften nodig dus vlakbij het huis is oa Winn-Dixie waar we maar wat boodschapjes hebben gehaald. Uiteindelijk 22.00 uur (04.00 nl tijd) waren we op de plaats van bestemming. Even snel door het huis gelopen, ziet er prima uit. Helemaal uitgeteld zijn we lekker ons bed in gekropen en ging het licht al snel uit…………zzzzzzzzzz
